Beyazda Bir Sevda

Beyazda Bir Sevda Kuşu


Kar kokuyor koca şehir.
Buzul bir sessizlikte, beyaz bir tüle bürünürek
Akar gözlerime
Şehir duvaklı bir gelin
Kar taneleri ise senin ellerin,
Dokunur yüzüme.
Beyaza akar düşüncelerim,
Bilirim, kar en beyaz umuttur bahara...

Var say ki gökten düşeniz,
Beyaza kesilmişiz.
Döne döne bir semahta
Aşk kesilmişiz.
Kar sen kokuyor. Koca şehir kar kokuyor.
Sana olan hasretim beyaz gecelerde saklanır.
Kar, sevdaların en beyazıdır...

Seni çağırır gibi uğultulu,
Bir şarkının melodisi gibi ezik
Dokunur kar yüzüme, gözüme
Serçelerin telaşında,
Coşkulu, çocuksu sevinçleri yanağıma bir gamze gibi kondurur.
Pamuk şekerlerinin tadında sevinçlerim.
Seni görünce binlerce kırlangıç
Kanat çırpar yüreğimde.

Gel savrulalım karla birlikte...
Erimekse eriyelim ilk güneşli günde...
Korkmadan de ki: Seviyorum seni,
Bırak şahidimiz olsunlar,
İlk güneşte erimekse karın sonu varsın biz de eriyelim seninle.
Belki son kıştı yaşadığımız.
Belki göreceğimiz bahar da son...
Bu yüzden duymalıyım, kırlangıç kanatlarında yüreğinin sesini...
Bırak bütün yasakları, o en güzel iki sözcüğü söyle sevgili.
Ya dünyanın en son günündeysek,
En son kar tanesi belki yağan.
Son kalan kırlangıç kanat çırpacaksa baharda.
Yani en sonsak...
Sadece "seni seviyorum" de...
Ertelenenler, pişmanlıkların bir başka adı olur sonra,
Bunu bize yapma...
Ben diyorum ki:
"Seni seviyorum kar kokulu sevgili"...
Kınanmayı alıyorum yüzüme.
Bütün ayıplanmalar benim olsun.
Ayazı kıskandıran sözler
Varsın ruhumda buz tutsun.
Korkmadan,
Utanmadan diyorum ki:
Seviyorum seni "kar taneleri kadar"...
Sen ise bana fısılda:
Seviyorum seni "sadece kar tanesi kadar"...