Safran Sarısı Sabahlar

Sarı bir sabahtı uyandığımda...
Gökyüzü sarıydı...Toprak sarı...
Ağaçlar sapsarı. Her yaprak yüzümdü. Her yaprak yüzündü.
Ve Sarı hüzünlü bir sabahtı uyandığım...
Ne gece vardı -ki en sevdiğim- ne gün,güneş.
Ne başka renkler. Sadece Hüzüne boyanmış, hüzüne bulanmış bir güz sabahı.
Hangi dalda aramalıyım seni. Hangi sarı kuytuda.
Kaçtıkça birbirimize yaklaştık. Kaçtıkça sadece kendimizden kaçtık: Zamandan kaçtık,
O güzelim gecelerden,
Yıldız bakışlı lacivert gecelerden...
Safran sarısı sabahlarla uyandık her güne.
Ellerim ne yüzüne değdi sabahları ne de saçlarına.
Ellerin ne yüzüme değdi, ne de saçlarıma.
Kaçtık... Gün kaçtı. Gece kaçtı. Tüm renkler kaçtı.
Geriye sadece sarı kaldı. Sarı gülüşler. Sarı hareli gözler...
O gözlerden akan damlalar kaldı bir de,
Güz yağmurlarına sırdaş...