Kıyamet Gülleri

Açan çiçeklerle birlikte döneceğim sana.
Dur...
Renklerin kıskanışını görecek
Cümle alem.
Ben sana çiçeklerin şahı "kızıl goncalarla" güleceğim.
Beyaz sadece saçlarımda kalacak.
Sen en hovarda duruşunla salın.

Kızılca kıyamet gül bahçeleri.
Ama sormamalıyım,
Sağır eden sessizliği
Küskün akşamları görmemeliyim
Dalları parçalayarak başkaldıran tomurcuklarla
benim de isyanım patlar.
Silinir sözler, silinir isimler.
Gözler dahi , silinir.... Ve silinir düşünceler.
En kadim yazı silinmez alnından.
Kaderin silinmezse yeniden yazılmaya,
silinmiş gibidir sözler, isimler, gözler ve düşünceler...
Ben asi bir tomurcuğum,
Baharın en delişmen seli.
Önüme katmışım mahsun bakışlı yarınları.
Boz bulanık akarım denizlerde durulmaya...

Dur...
Yarına ferman,
Kaderimden...
Çekilmiş kader kılıcı kınından
Boynumuz sırat köprüsü
Kesilmekse kesilir, kıldan ince...
Ya da keskin bir kılıçtır kader kılıcına bileyi ...

Bekle: Sabır suyu veriyorum ikimize de....