Vuslat

Bir yanım gece,
siyaha tutkulu.
Yar, gecenin zulasında.
Keşlerin kol gezdiği izbelerde hasret.
Sevdanın karası bulaşır
gözlerime sürmelenir,
Şafağa bakar,
bakar da yanarım.

Bir yanım gündüz telli duvaklı.
Telaşlı bulutlar gibi yüreğim kıpır-kıpır.
Can parçasını görür de
gözlerimden tutuşurum,
değemem
ne ellerine
ne de saçının bir tek teline.

iki umutsuz aşıktır, geceyle gündüz.
Şafak, geceyle gündüzün gerdeği;
vuslata erdiği.
gecenin, gündüze dokunduğu yerdir şafak.
gece gündüze değende,
yasaktan da yasak bu sevdayla yanar
şafakları kıskanırım,

Seherlerde bir bozlaktır kalp ağrım...